Prawo Budowlane

Normy prawne, orzecznictwo, wzory dokumentów

Orzecznictwo

Nawiezienie kruszywa i jego ubicie to już utwardzenie grunt

utwardzenie gruntuW ostatnim czasie pojawiło się dość kontrowersyjne stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie interpretacji normy art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa Budowlanego, a mianowicie:
Pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na:
5) utwardzeniu powierzchni gruntu na działkach budowlanych;

Wyrok WSA w Warszawie (VII SA/Wa 885/14)

WSA stwierdził w swoim wyroku z dnia 30 października 2014 r. (VII SA/Wa 885/14), iż

Nawiezienie destruktu asfaltowego na działkach budowlanych i jego ubicie świadczy o utwardzeniu gruntu. Stosownie do art. 29 ust. 2 pkt 5 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1632 ze zm.), utwardzenie powierzchni gruntu na działkach budowlanych wymaga dokonania zgłoszenia. Przepis ten nie zawiera w swej treści jakichkolwiek ograniczeń – ani co do powierzchni utwardzonej, ani w jaki sposób ma być wykonane utwardzenie działki, ani tym bardzie, jakim celom może ono służyć.

Takie stanowisko sądu, o ile utrzyma się w kolejnych orzeczeniach, może dość mocno zmienić praktykę budowlaną. Warto wspomnieć, iż w praktyce bardzo mocno była akcentowana konieczność jakiegoś trwałego połączenia pomiędzy gruntem a utwardzeniem.

Dotychczasowe podejście sądów

Dobrym zobrazowaniem dotychczasowego podejścia jest m.in. wyrok WSA w Lublinie z dnia 26 lutego 2008 r. (II SA/Lu 840/07)

Przez utwardzenie gruntu należy rozumieć taki efekt działań, który doprowadza do trwałej zmiany charakteru podłoża, polega na połączeniu z podłożem materiału utwardzającego w sposób na tyle trwały, że skutek utwardzenia nie podlega usunięciu w efekcie zwykłego korzystania z takiego podłoża. Jakkolwiek zatem utwardzenie może ulegać zniszczeniu, wymagać napraw czy poddawać się rozbiórce, to ta ostatnia winna być efektem celowo podjętych działań, a nie zwykłego korzystania z dokonanego utwardzenia.

Należy przede wszystkim zwrócić uwagę na akcentowany w wyroku WSA w Lublinie element trwałości dokonanej zmiany. Wydaje się, iż samo rozsypanie tłucznia i jego ubicie, ciężko uznać za trwałe połączenie z gruntem. Taka konstrukcja będzie podlegać degradacji w sposób samoczynny w wyniku ruchu pojazdów po niej czy też czynników atmosferycznych (np. podmywanie). Ironizując, można by się zastanowić czy wysypanie kory pod krzewy iglaste i jej udeptanie nie będzie już stanowiło utwardzenia.

Ryzyka nowej interpretacji sądowej

Wyrok WSA w Warszawie z dnia 30 października 2014 r. (VII SA/Wa 885/14) niesie za sobą sporą dozę niepewności, odnośnie dalszego kierunku interpretacji art. 29 ust. 2 pkt 5 Prawa Budowlanego. Prawo Budowlane swoim zakresem i tak obejmuje już sporą grupę czynności, pytanie czy obłożenie wymogami formalnymi kolejnych zdarzeń nie spowoduje nadmiaru formalizmu w zakresie prostych prac okołobudowlanych.

Anna Dybka © 2012-2014